خدایا مراببخشبخاطرشکستن دلهایی که بندگانت بودند،من آنهاراشیشه های شکستنی پنداشتم...

وتوبالبخندبه استقبالم بیایی....؟!

مدير به منشي ميگه براي يه هفته بايد بريم مسافرت کارهات رو روبراه کن

مدير هم دوباره گوشي رو ور ميداره و زنگ ميزنه به منشي و ميگه برنامه عوض شد حاضر شو که بريم مسافرت....

مردی هرروز دوکوزه ی بزرگ آب به دوانتهای تکه چوبی میبست وچوب راروی شانه اش می گذاشت وبرای خانه اش آب میبرد.

یکی ازکوزه ها کهنه بودوترک های کوچکی داشت.
هربارکه مسیرخانه اش رامی پیمود،نصف آب کوزه می ریخت.مرددوسال تمام همین کاراکرد.کوزه ی سالم ونومغروربود که وظیفه اش را به طورکامل انجام میدهد. اماکوزه ی کهنه وترک خورده ازاینکه فقط میتوانست نصف وظیفه اش راانجام دهد شرمنده بود،هرچندمی دانست آن ترک هاحاصل سال هاکاراست.
کوزه کهنه آنقدرشرمنده شده بودکه یک روز وقتی مردآماده شد تاازچاه آب بکشد تصمیم گرفت بااوحرف بزند:ازتومعذرت میخواهم.
تمام مدت که ازمن استفاده کردی فقط ازنصف حجم من سودبردی.فقط نصف تشنگی کسانی راکه درخانه،منتظرت بودندفرونشاندی.مردخندیدوگفت:پس وقتی برمیگردیم بادقت به مسیرنگاه کن.
کوزه متوجه شدکه دریک سمت جاده ودرسمت خودش،گل های وگیاهان زیبایی روییده اند.مردگفت:می بینی که طبیعت درسمت توچقدرزیباست؟من همیشه می دانستم که توترک داری وتصمیم گرفتم ازاین موضوع استفاده کنم.این طرف جاده بذرسبزیجات وگل پاشیدم وتوهم هرروزآن هاراآب می دادی.بنابراین به خانه ام گل برده وبه بچه هایم کلم وکاهوداده ام.اگرتوترک ناشتی چطورمی توانستی این کارابکنی.....؟

همیشه خوب فکرکن و خوب ببین

آه مدتهاست از پشت پنجره اتاقم آرزوهایم را نظاره میکنم
پنجره ایی که تار عنکبوت روزگاری آن را خواهد پوشاند وآرزوهایم را محو خواهد کرد
هر چند که در پشت پنجره آرزوهایم بجز یک هیچ بزرگ هیچ چیزی را نمیبینم

بهترينم اگر دل سپردن به تو يک خطاست به تکرار باران خطا ميکنم

من

پری کوچک غمگینی را
می شناسم که دراقیانوسی مسکن دارد
ودلش رادریک نی لبک چوبین
می نوازدآرام ،آرام
پری کوچک غمگینی
که شب ازیک بوسه می میرد
وسحرگاه ازیک بوسه به دنیا خواهد آمد

زن وشوهری بیش از60سال بایک دیگرزندگی مشترک داشتند.آنهاهمه چیزرابه طورمساوی بین خودتقسیم کرده ازیکدیگرپنهان نمیکردند مگریک چیز:یک جعبه کفش دربالای کمدپیرزن بود که ازشوهرش خواسته بود هرگزآن رابازنکندودرموردآن هم چیزی نپرسد.
درهمه ی این سالها پیرمردآن رانادیده گرفته بود امابالاخره یک روز.....
پیرزن به بستربیماری افتادوپزشکان ازاوقطع امیدکردند.درحالی که بایکدیگرامورباقی رارفع ورجوع میکندپیرمرد جعبه کفش راآورده ونزدهمسرش برد.
پیرزن تصدیق کردکه وقت آن رسیده است که همه چیزرادرموردجعبه به شوهرش بگوید.پس ازاوخواست تادرجعبه رابازکند.وقتی پیرمرد درجعبه رابازکردوعروسک بافتنی ومقدارزیادی پول به مبلغ 95هزاردلارپیداکردپیرمرددراین باره ازهمسرش سوال نمود.
پیرزن گفت:هنگامی که ماقول وقرارازدواج گذاشتیم،مادربزرگم به من گفت که رازخوشبختی زندگی مشترک دراین است که هیچ وقت مشاجره نکنید،اوبه من گفت که هروقت ازدست توعصبانی شدم ساکت بمانم ویک عروسک ببافم.
پیرمردبه شدت تحت تاثیرقرارگرفت وسعی کرداشک هایش سرازیرنشود فقط دوعروسک درجعبه بود پس همسرش فقط دوباردرطول زندگیرمشترک شان ازدست اورنجیده بودازاین بابت دردلش شادمان شد پس روبه همسرش کردوگفت:این همه پول چطور؟پس این هاازکجاآمده؟
پیرزن پاسخ داد:آه عزیزم این پولی است که ازفروش عروسک هابه دست آورده ام...

امروزسرکلاس نبودم 1جایی دیگه بودم

یه جای خیلی دور......آینهموازکیفم درآوردم 1نگاه به خودم انداختم

به چهرم به صورت ظریفم به پوسته نازکم به تک تک موی رگها....من که با1آفتاب صورتم میسوزه وبا1سوزسرمامثل بیدبه خودم میلیرزم چطوردارم این همه سختی تحل میکنم هنوزم به زندگی لبخندمیزنم....

1مرورخاطرات کافی بودکه اشکم جاری بشه امادرعین ناباوری شروع به خندیدن کردم

دوستم(فروزان)بهم گفت میدونستی فقط دیوانه هاموقع فکرکردن میخندن؟!!

هیچی نگفتم فقط لبخندزدم ولی حالم بدترشدوتوی مرداب ذهنم فرورفتم

آره من دیوانه شدم!!!

از باغ می‌برند چراغانی‌ات کنند

تا کاج جشن‌های زمستانی‌ات کنند
پوشانده‌اند “صبح” تو را “ابرهای تار“
تنها به این بهانه که بارانی‌ات کنند
یوسف به این رها شدن از چاه دل مبند
این بار می‌برند که زندانی‌ات کنند
ای گل گمان مبر به شب جشن می‌روی
شاید به خاک مرده‌ای ارزانی‌ات کنند
یک نقطه بیش فرق “رحیم” و “رجیم” نیست
از نقطه‌ای بترس که شیطانی‌ات کنند
آب طلب نکرده همیشه مراد نیست
گاهی بهانه است که قربانی‌ات کنند

دوم 1تشکرمخصوص دیگه اززنداییم که داره برام پسردایی میاره

بالاخره بچه معلوم شدکه

پسره

لهی قربونش برم ازهمین الان میدونم چه شکلیه کاش ازاین پسرای لوس نباشه که همش گریه کنه ومامان باباشواذیت کنه
نی نی کوچولومون 1توربچهست 1توربچه قــــــــــــــــــــــرمز وخوشگله

خدایاازت ممنوم که رومو زمین ننداختی خــــــــــــیلی ممنون که به حرفام گوش میدی و1پسردایی بهم هدیه دادی

خدایا1خواهش دیگه کمک کن هانی سالم به دنیابیاد

نوشته شده در پنجشنبه 21 بهمن1389ساعت 10:37 توسط باران

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

روزبه روزمیگذره ونخودفرنگی مابزرگ وبزرگترمیشه...

زندایی جونم میگه توربچهمون منوخیلی دوست داره چندتابوس مخصوصم برام فرستاده من ازبوساش فهمیدم پسره
آخه من دکترمیخوام بشم دیگه ....بااجازه بزرگترا
به داییم تبریک نگفتم آخه ازش خجالت میکشم ولی پسرداییم که به دنیااومددست بوس میرم خدمتشون خودی نشون بدم به هرحال بایدبرای پسرش عروس انتخاب کنه یانه؟

خدایابه دایی سعیدوزندایی فاطمم 1بچه ی سالم وصالح بده
آمین....

خدایا یادم رفت پسرباشه

شایداین شکلی باشه

شایدم!

خدایاحداقل دیگه اینوبهشون بده

بازی وعاشقی

هر نگاه بستگی به احساسی که در آن نهفته است ,

تقدیم چشمهای توخواهم کرد
           روزی ترانه های نجیبم را
                   یاپیش پای چشم توخواهم کشت
                           احساس خورده ازتوفریبم را
                                        درموزه تمدن چشمانت
                                                         درپیکرسفالی من بنگر
                                                 آثارتازیانه خشم و درد
                                  برجای جای روح غریبم را
                     گاه چنان خوشم که.... نمیدانی
      گاه چنان گرفته ام ...نمیدانی
عاشق نبوده ای ونمی دانی
        مفهوم خلق وخوی عجیبم را
              مثل خوره به جان من افتاده است
                       احساس تلخ بی توبه سربردن
                                     بشتاب وباتمام توان خود
                                                  برپابکن بساط صلیبم را
                                     هرشب کسی شبیه نگاه تو
                         ازلای سنگفرش خیابان ها
                میخواندازچروک تن پیرم
        عمرپرازفرازونشیبم را
   ای آفتاب گرم ستم پیشه
         یک عمررنگ وبوی مرابردی
              آتش بزن به پیکرزردم
                  ازمن مگیرسرخی سیبم را.....         

من در اين شهر غريب چه كسي را دارم؟ چه كسي همدم و همراز من است؟ چه كسي با غم من دمساز است؟ غم من غربت و تنهايي نيست غصه بي سر و ساماني نيست غم عشقي است كه در خيزش يك طوفان ناگهان ويران شد غم مثل غم كوچ پرستوي بهار مثل دلتنگي يك غنچه پائيز زده غم بي هم كسي و فردايي است چه كسي در غم تنهايي من قطره اي اشك از ديده فشاند؟ يا كه در سوگ سيه روزي من لحظه اي با من بود؟ آه از بي سر و ساماني من آه از بي كسي و دلتنگي آه از مرگ گل ياس سپيد آه از ديده باراني من آه از كوچ غريبانه عشق آه از باغ تهي از گل و آواز نسيم آه از فصل غم آلود خزان آه از داغ جگر سوز فراق و كسي نيست كه در اوج پريشاني من با من غمزده همراه شود تا از اين وادي پائيز زده تا بجايي كه گل عاطفه ها روئيده است همرهش كوچ كنم....

آرزو كردم دشت سرشار ز سر سبزي روياها را

من گمان مي كردم ، دوستي همچو سروي سرسبز

چهار فصلش همه آراستگي است ، من چه مي دانستم

هيبت باد زمستاني هست ، من چه مي دانستم

سبزه مي پژمرد از بي آبي ، سبزه يخ مي زند از سردي دي

من چه مي دانستم دل هر كس دل نيست

قلبها صيقلي از آهن و سنگ

قلبها بي خبر از عاطفه اند .

هیچکس

چشماشو بست و مثل هر شب انگشتاشو کشيد روی دکمه های پيانو .

روحش با صدای آروم و دلنواز موسيقی

آن صبح چو صادق شد عذرای تو وامق شد
معشوق تو عاشق شد شیخ تو مرید آمد

بس توبه شایسته بر سنگ تو بشکسته
بس زاهد و بس عابد کو خرقه درید آمد

باغ از دی نامحرم سه ماه نمی زدم دم
بر بوی بهار تو از غیب دمید آمد

دست

دست

 دست

شله شله شله

باران خانومي وداداش كوچيكه باآبجي بزرگه اين عيدبهتون تبريك ميگن

به نگاهت سوگند
که نبودم من از آن طایفه مدعیان
و نه از مردم صد رنگ
که در تابش یک فرصت خوب
رنگ دیگر گیرند.
سارقانی که به یک لاف خریدار تو اند.
من نبودم پی یک منطق سخت
یا دلیلی محکم
در هیاهوی بلند برهان
بر سر یک اثبات
من به یک خط فرود آمده از نور
به یک منطق روشن که طراوت دارد
و به یک صفحه پر از آینه ها دل دادم.
بگذارید بگویند همه
که فلانی ساده است

 امشب ای ماه به درد دل من تسکینی

آخر ای ماه تو هم درد من مسکینی

کاهش جان تومن دارم و من میدانم

که تو از دوری خورشید چه ها می بینی

تو هم ای بادیه پیمای محبت چون من

سر راحت ننهادی به سر بالینی

هر شب از حسرت ماهی منو یک دامن اشک

تو هم ای دامن مهتاب پر از پروینی

همه در چشمه مهتاب غم از دل شویند امشب

ای مه تو هم از طالع من غمگینی

من مگر طالع خود در تو توانم دیدن

که توهم آینه بخت غبار آگینی

باغبان خار ندامت به جگر میشکند

برو ای گل که سزاوار همان گلچینی

نی محزون مگر از تربت فرهاد دمید

که کند شکوه ز هجران لب شیرینی

تو چنین خانه کن و دل شکن ای باد خزان

گر خود انصاف کنی مستحق نفرینی

کی بر این کلبه طوفان زده سر خواهی زد

ای پرستو که پیام آور فروردینی

شهریارا اگر آیین محبت باشد

چه حیاتی و چه دنیای بهشت آیینی

لبانم برای بوسه ی لبهات تشنه تر شده است

و هر چه جز تو در این سینه بی اثر شده است

سلام امروزتولد وبلاگمه خیلی خوشحالم که 1سال تونستم صادقانه های عشقمونثارش کنم برای همه بهترین هاروآرزومیکنم خوشحال میشم توشادی من سهیم باشی

نظریادت نره

با تو عهدی ميبندم نا گسستنی
فراموش نشدنی
و ماندگار
قلبم را به تو هدیه میدهم
به تو که سر تا پای وجودت را ذرّه ذرّه دوست ميدارم
به تو که روحت را
سرشتت را
عصاره ی وجودت را ميپرستم
و به آن عميقاً عـشق ميـورزم
ای عزیز ِ ستودنی
مهربان ِماندنی
نازنین ِ خواستنی
بدان و آگاه باش که من
تو را
هيچگاه
هيچ کجا
هيچ لحظه ای
تنها نخواهم گذاشت
و لحظه ای از تو غافل نخواهم شد
مطمئن باش
تمام احساسات زیبای من عاقلانه و عاشقانه تقدیم تو مهربان باد

♥♥

♥♥♥

عاشقانه هایم را باور کن

بگذار لبانت را بوسه زنم

و در آغوش مهربانت

به خواب بی نهایت بروم

هزار بار اگر عاشقم برای توام

هزار سال اگر …، مست چشمهای توام

هزار قبله اگر …، هر طرف که میچرخی

هزار گریه اگر …، ابر مبتلای توام

دو قاصدک، دو پرنده، دو همسفر … آری

کشانده عشق در این راه پا به پای توام

سفر غم است، سفر شادی است، داشته باش

هوای حال منی را که در هوای توام

تو ای همیشه دلیل وقوع زیبایی!

خوشا به من که نمودند آشنای توام

به گل ، به ماه، به باران، به هرچه زیبایی است

هزار بار اگر عاشقم، برای

توام

درد عاشقی

کنار خیابون ایستاده بود

فریامن

مهربانم، ای خوب! یاد قلبت باشد؛

یک نفر هست که دنیایش را،

همه هستی و رؤیایش را، به شکوفایی احساس تو، پیوند زده

و دلش می خواهد، لحظه ها را با تو، به خدا بسپارد....

مهربانم، ای خوب!

یک نفر هست که با تو

تک و تنها، با تو

پر اندیشه و شعر است و شعور!

پر احساس و خیال است و سرور!

مهربانم، ای یار، یاد قلبت باشد؛

یک نفر هست که با تو، به خداوند جهان نزدیک است

و به یادت، هر صبح، گونه سبز اقاقی ها را

از ته قلب و دلش می بوسد

و دعا می کند این بار که تو

با دلی سبز و پر از آرامش، راهی خانه خورشید شوی

و پر از عاطفه و عشق و امید

به شب معجزه و آبی فردا برسی…

شایسته اش بودم...

این است مزدسادگی های دل خامم

این است آن تاوان خواب نابه هنگامم

شایسته اش بودم اگه کابوس شدخوابم

یاشدشراب باستانی زهردرجامم

پایان تلخ قصه راآیانمی دیدم

درعمق تصویر هراس انگیزایامم؟

هان رستم دستان!بپرس ازرخش رویاها:

آنجاچرادرخوان آخرسست شدگامم؟

میگویدت:جزچاه پایانی نمی شددید

بامهرورزی های کورسرانجامم

آن کس که اوچون برادریاپدرمیدیدم

یک عمردشمن بودوکردازخنده ای خامم!

آمدبپوشد خلعت نوبرتنم تاریخ

ناگاه دیدی فین کاشان است حمامم

من هنوزباتمام نامرادی هاهنوزاین جا

هرروزعاشق میشوم بابردن نامم

فردادراین آهنگ باآهنگران برخیز

شایددرفش کاویان رقصیدبربامم

ناامیدی هاهمه دندان مرابه هم میسایند

وخورشیدآرام

سرک میکشدازپنجره ام

من ازصبح بیزارم....

چون باآمدنش تورامیقاپد

بازروزشد مستی ام کو

ای خدایاتوبگوبامن

هستی ام کو

دوکبوتربودند هردوهم لانه ی هم هردوهم خانه ی خویش

پرگشودندبه صحرای بزرگ

شادتادامن دشت

نغمه ای خواندنوبه فارغ بالی روی هرشاخه نشستندوپریدندبه شوق

نوک ومنقاربه هم مالیدنمد

ناگه ازسینه ی کوه

بانگ تیری به همه دشت نشست

رشته خواب چمن رابگسست

دوکبوترباهم

بادوبال به خون غلتیدند پرشکسته به هم مالیدند

دوکبوترغم خودرابه نگاهی باهم

باوداعی گفتند

لحظه تلخ گذشت هردودرخون خفتند

ناگهان نغمه گری ناله برآوردبه کوه

ناله ای پراندوه

ای خدالحظه شادی چه کم است زندگی دشت غم است

چه توان کرددراین دشت غریب

غم وشادی بهم است

اشک من می گوید عمرماآه ودم است

غم من کشت مرا

ای خدالحظه شادی چه کم است